شب میلاد تو ای یار!
مرا شب غمگینی بود
خانه با یاد تو از گل لبریز
همه جا پرتو لرزنده شمع
دوستانت همه شاد
عاشقانت همه جمع!
لیک در جمع عزیزان، تو نبودی افسوس.

همه با یاد تو در طیف سرور
خانه در گل مستور
همه جا سرای نور
یاد شبربن تو در موج نشاط
عکس زیبای تو در جام بلور
لیک در جمع عزیزان، تو نبودی افسوس

همه با یاد تو ((خندان)) بودند
و من ((خانه به طوفان داده!))
در ما همه ((گریان)) بودم.
شمع همراه دل من می سوخت
و کسی آگه از این راز نبود
چه کنم؟ بی تو، در شادی ها
بر دلم باز نبود.

شمع هم گریان بود
لیک ای معنی عشق
اشک دلداده کجا؟
گریه شمع کجا؟
من کجا با دل تنگ
شاد جمع کجا؟

شب تلخی بود
شب تنهای من!
من که در بستر غمها بودم
من که از اشک غریبانه چو دریا بودم
تو ندانی که چه تنها بودم!

کاش می دانستی
شب میلاد عزیزت ای یار!
من به اندازه چشم همه مردم شهر
گریه کردم در خویش.
گریه ام بدرقه راهت باد
شب میلاد تو ((من بودم و اشک))
من که از اشک غریبانه چو دریا بودم
آه، ای معنی عشق
تو ندانی که چه تنها بودم...

پیچک انتظار از دیوار دلم بالا می رود. پر از تمنا می شوم و پر از

عطر خوش ریحانه که در سبزه زار وجود روئیده است. پیچک انتظار

 چه غوغایی می کند! باز هم پر از تمنا می شوم. پر از گلهای

سوسن، گلهای نرگس. و اینک از صدای پای ظهور است که

سرشار می شوم، سرشار از موج، سرشار از ماه، سرشار از

ستارگان، خورشید! قلبم از عشق درنگی می کند و در خیالم

جبرئیل را می بینم که سر از پا نشناخته می آید تا برای زمینیان

مژده ای بیاورد. مژده آمدن امامی که خداوند تمامی رحمتش را در

او ریخته است!

مهدیا کوی تو کوی بی تابی فرشتگان است. کوی تو کوی شور

است، کوی سوز. همان سوز که در جان فرشیان جاری است.

کوی تو کوی رکوع لاله هاست، کوی شیدایی یاس است، کوی

شبنم بر گلبرگ ناز محمدی است.

کوی تو کوی آب است، کوی باران، کوی شستن چشمهامان در

جویباران! مهدیا کوی تو کوی قناری است، کوی بال است، کوی

پریدن. کوی تو کوی بی قراری در آسمان آبی است.

پس اگر بیایی دلم کبوتر می شود!!!

ای غم سلام آتشین من به تو، درود قلبی من به تو، جان من فدای تو.

تو ای غم بیا و همدم همیشگی من باش. بیا که مصاحبت تو برای من

کافی است. بیا که می سوزم، بیا که بغض حلقومم را می فشرد، بیا

که اشک تقدیمت کنم، بیا که قلب خود را در پایت می افکنم.

ای غم، بیا که دلم گرفته، روحم پژمرده، قلبم شکسته و کاسه صبرم

لبریز شده، بیا و گره های مرا بگشا، بیا و از جهان آزادم کن، بیا که به

وجودت سخت محتاجم.

ای غم، در دوران زندگی ام بیشتر از هرکس مصاحبم بوده ای، بیشتر از

هرکس با تو سخن گفته ام و تو بیش از هرکس به من پاسخ مثبت داده ای.

اکنون بیا که می خواهم تو را برای همیشه بر قلب خود بفشرم و در آغوشت

فرو روم، بیا که دوستی بهتر از تو سراغ ندارم، بیا که تو مرا می خواهی و

من تو را می طلبم، بیا که کشتی مواج تو در دریای دل من جا دارد، بیا که دل

من همچون آسمان به ابدیت و بی نهایت اتصال دارد و تو می توانی به آزادی

در آن پرواز کنی.              
                                                          شهید چمران

             

       تولد مولا علي(ع) و همچنين روز همه پدران عاشق مبارك باد...